C.V. De Blauwe Schuit
Zaterdag, 16 december 2017


Op deze pagina vindt u de geschiedenis van De Blauwe Schuit. Nog niet volledig maar dat volgt in de toekomst.

Carnavalsvereniging De blauwe Schuit is opgericht in 1948. Het is nu de oudste carnavalsvereniging in Knotsenburg. De Blauwe Schuit kent een rijke historie zowel qua vereniging in Nijmegen als naam in de historie. Waar de naam vandaan komt is hieronder omschreven. De geschiedenis van de vereniging zelf zal later aan bod komen.
Reeds in het Babylonië van 2600 voor Christus trok een wagenschip door de straten bij gelegenheid van festiviteiten, die te vergelijken zijn met ons nieuwjaarsfeest. Op deze wagen troonde dan een persoon van "lage kaste", veelal een slaaf, die één dag lang als koning werd vereerd en aan wie de aan een vorst verschuldigde eerbied werd bewezen.

De slaaf werd op die wijze gelijk aan zijn meester, de slavin gelijk aan haar meesteres,... De omkering van de maatschappelijke orde is in feite de wezenlijke kern van de carnavalsviering, hetgeen ook in onze huidige viering terug te vinden is. Bijvoorbeeld wanneer de burgemeester van een stad de stadssleutel overdraagt aan de Prins der Zotten. Prins Carnaval neemt op dat moment voor enkele dagen symbolisch de macht over in de stad.

Wie zich verdiept in de geschiedenis zal herhaaldelijk scheepswagens ontdekken, die naar aanleiding van vreugdevolle aangelegenheden over land werden voortgetrokken. De Grieken en Romeinen deden dit tijdens hun Dionysiusfeesten, terwijl ook onze Germaanse voorouders het wagenschip kenden. Ook in de middeleeuwen zijn er sporen terug te vinden omtrent dit fenomeen.

De naam "Blauwe Sjuut (Schuit)" komt men voor het eerst tegen in een gedicht van Jacob van Oestvoerne in 1413. Hij vertelt in het verhaal van een gilde, bestaande uit vertegenwoordigers van alle lagen uit de burgerij, die stuk voor stuk een grote ondeugd, gebrek of tekortkoming kon toegemeten worden.
De gilde bestond voornamelijk uit vervlogen adel, verwende rijkelui-zoontjes, vraatzuchtige monniken, domme kooplieden, en gebuisde studenten. Gebreken of tekortkomingen, die in termen van dwaasheid nog te bezweren leken, en bovendien een uitzicht op herstel boden. Moordenaars, zeerovers, brandstichters, vrouwen van lichte zeden, hoogverraders, enz... konden derhalve nooit deel uitmaken van een dergelijke gilde.

Dit soort schuit-gildes manifesteerden zich in tal van plaatsen gedurende de middeleeuwen. Zo bericht Jacop van Oestvoerne dat zulke gilden al lang voor 1413 in Antwerpen hebben bestaan, terwijl naderhand ook Nijmegen,Utrecht,Breda en 's-Hertogenbosch dergelijke gilden herbergden.

De scheepsbeeldspraak was in de middeleeuwen erg populair. Vooral in de satire. Men hekelde immers in spotgedichten ook de kerkelijke overheid en aangezien blauw een sacrale kleur was, gaf men aan de schuit dit blauwe mee. Hoogstwaarschijnlijk komt de toevoeging blauwe daar vandaan.

 © 2017 C.V. De Blauwe Schuit  •  Powered by beat247